We leven in een woelige tijd, dat valt moeilijk te ontkennen. Sommige oorlogen, zoals die in Oekraïne, zijn al jarenlang aan de gang en oplossingen voor die conflicten zijn nog steeds niet in zicht. Elders op de wereld is het al niet veel beter. Er zijn wereldleiders die bij hun aantreden beloofden om geen nieuwe oorlogen te beginnen, die zelfs beweerden gewapende conflicten in zeer korte tijd te zullen beëindigen (we noemen geen namen…) maar die in wat ze in werkelijkheid ervan terechtbrengen volstrekt het tegenovergestelde laten zien. Ook in onze eigen samenleving en die van de naaste buurlanden rommelt het. We zien dat de polarisatie de laatste jaren hand over hand is toegenomen, zowel in maatschappelijk als politiek opzicht, en het wordt steeds lastiger om het land te besturen op een zodanig goede manier dat iedereen daar baat bij heeft.
Om ons heen zien we van alles gebeuren, waar we ons terecht zorgen over moeten maken. De tekenen des tijds laten ons misschien al te gemakkelijk in een spiraal van wanhoop terechtkomen, toch moeten we de hoop blijven koesteren en niet verliezen! Telkens als Jezus spreekt over het naderende Koninkrijk van God, komen dergelijke kwesties ook aan de orde. Hij wil ons leren waakzaam te zijn en acht te slaan op wat er om ons heen gebeurt. Leer van de vijgenboom deze les: als je zijn takken ziet uitlopen en in blad schieten, weet je dat het weldra zomer wordt. Weet dus ook waar je op moet letten als het Koninkrijk, waarover hij spreekt, aan zal breken. Zoals de evangelist Mattheüs schrijft: pas als het goede nieuws van het Koninkrijk in de hele wereld wordt verkondigd als getuigenis voor alle volken, zal het einde komen, maar daar zal een tijd van grote verdrukking aan voorafgaan. Zoals in het oudtestamentische boek Daniël al werd beschreven, als een soort voorspelling van de eindtijd.
De vijg in mijn eigen tuin heeft inmiddels al zijn blad laten vallen, en de rijpe vruchten van afgelopen zomer zijn nog slechts een herinnering. We gaan de donkerste tijd van het jaar weer tegemoet. Nog ruim een week en dan wordt het weer Advent, mogen we hoopvol verlangen naar het kerstfeest. Daarna, als het winter geweest is en het voorjaar zich weer zal aandienen, dan zullen de takken van de vijg ook weer uitlopen, nieuwe knoppen zullen zich vormen waaruit zich weer nieuwe bladeren ontwikkelen, en nieuwe vruchten. Wat een goed vooruitzicht!
Maar eerst is er nog de Martinidienst van zondag 22 november 2026, de laatste zondag van het kerkelijk jaar voordat een week later de eerste zondag van Advent het nieuwe kerkelijk jaar inluidt. In de viering om 11:30 uur gaat Heleen Maat voor, speelt Jan de Roos op de vleugel en bestaat het gelegenheidskoor uit Nikki Dekker, Anita Euving, Jeanet Hamstra en Maarten van Damme. Welkom iedereen!
► Download hier alvast de liturgie.
► De viering wordt zondagochtend vanaf 11:30 uur live gestreamd via het Kerkdienst-gemist kanaal van de Protestantse Wijkgemeente, en ook na afloop kun je de dienst daar terugkijken.
De bestemming van de diaconale collecte is deze week de Stichting voor Vluchteling-Studenten UAF, de uitgangscollecte is voor de instandhouding van de Martinidiensten. Om hieraan bij te dragen kun je de QR-codes gebruiken, die je vindt in de liturgie op pagina 16.
