Martinidiensten

Uitgelicht

Welkom bij de Martinidiensten – oecumenische vieringen voor student en Stadjer! Elke zondag om 11.30u is er een viering vol met ruimte, licht en liturgie.

In verband met de Lock-Down kunnen de diensten voorlopig alleen worden gevolgd via Youtube, kanaal ‘martinidiensten’. In de kerk zijn in principe alleen medewerkers aanwezig. Het aanmeldingsformulier, dat sinds september in gebruik was, is daarom gesloten. Beknopt uitleg Youtube.

De martinidienst van 17 januari is opgenomen. Je kunt hem zien en beluisteren met deze links: Martini 17 jan (beeld en geluid) of Martini 17 januari (geluid). Gisteren was er op Youtube alleen een beeldopname zonder geluid, dat is nu toegevoegd.

Water wordt wijn

Op de tweede zondag van Epifanie (“verschijning van Christus in de wereld”), en juist in een periode waarin vanwege de coronapandemie grootschalige (familie-)bijeenkomsten ondenkbaar zijn, is het thema van de Martinidienst ontleend aan het verhaal over de bruiloft in de Galilese plaats Kana, uit het Evangelie van Johannes. Wanneer de bruiloftswijn dreigt op te raken vraagt Jezus een aantal vaten te vullen met water. Tot ieders verbazing blijkt dit de beste wijn te zijn geworden die de bruiloftsgasten ooit hebben geproefd.

Voorganger in deze dienst op zondag 17 januari 2021 is Tiemo Meijlink. Een klein gelegenheidskoor onder leiding van Ton Tromp zou de liederen in de dienst zingen, maar moet daar vanwege de recente PKN-richtlijn helaas van afzien. Organist Henk de Vries, wiens naam in de liturgie vermeld staat, laat zich vervangen door Jan de Roos.

► Download hier alvast de liturgie.

► We hebben deze viering op zondag 17 januari 2021 vanaf 11:30 uur live uitgezonden via het Youtube-kanaal Martinidiensten. Terugkijken van de livestream kan via deze link. Dit is de nabewerkte versie met beeld én geluid (tijdens de live uitzending was er geen geluid). (Niet gevonden? Probeer anders deze link.) Als op enig moment deze video niet meer publiek beschikbaar is, kan nog tot enkele weken na de dienst de geluidsopname (MP3) worden teruggeluisterd via deze link.

Collecte: Allen die deze viering online meekijken (via de livestream of achteraf), worden van harte uitgenodigd bij te dragen aan de collecte. Dat kan door een bedrag over te maken op rekeningnummer NL27 RABO 0136784798 t.n.v. Stichting GSp, onder vermelding van “instandhouding Martinidiensten”. Of op hetzelfde rekeningnummer, onder vermelding van “diaconale collecte: Voedselbank Groningen”. Wil je aan beide collectes bijdragen, doe dat dan bij voorkeur met twee aparte overboekingen, elk met de juiste betalingsomschrijving. Bedankt voor je gift! Meer over giften en fiscale aftrekbaarheid, zie de giftenpagina.

Winterdagje (42)

Rapper en zanger Typhoon schreef het Kerstgedicht 2020 in opdracht van Trouw. Het draagt de titel ‘Voorloper van vrede’, het is een inspirerende tekst die ik graag mee neem het nieuwe jaar in! De bestorming van het Capitool staat nog op ons netvlies, mensen die woedend en overtuigd van eigen gelijk de ramen inslaan. Zijn gedicht verbeeldt een contrast, het wil ons juist in een sfeer van verbinding, contact en saamhorigheid brengen.

Wanneer het voordeel van de twijfel ontbreekt, wanneer er absolute waarheden gaan gelden, dan wordt het gevaarlijk. Automaten twijfelen niet, mensen wel. Twijfel als de kunst om vragen te durven stellen bij wat je zeker denkt te weten… zou het ook anders kunnen, is er een andere kijk mogelijk? Dat doet een kunstenaar, in dit geval een dichter. De woorden van Typhoon raken mij omdat ze ruimte en tijd scheppen in alle onrust en verwarring die je kan overvallen. Hij brengt ons in zijn verbeelding naar een open veld, daar waait alleen de wind die ons zijn geheim vertelt: ‘Het voordeel van de twijfel is de voorloper van vrede’.

Voorloper van Vrede

Hey,
Hoe gaat het met je?
Kom even op adem.
We hoeven niets om thuis te zijn.
Geen plus of min, geen stellingname

Weet je nog? Tijd.
Momenten van open handen in elkaar gegrepen
die zich alleen ballen tot een vuist om sleutels door te geven.

Hier,
van mij,
voor jou.

Wees voorzichtig, maar kom binnen.
Laat dezelfde voet, waarop je door wilt gaan,
rusten.
Kom kijken zonder te willen.

Hier zijn we dan.
Alleen nog een restje deurklink in de hand.
In een open veld.
Geen muren, scharnieren of barrières,
alleen de wind die ons zijn geheim vertelt:

“Langer kijken doet ontmoeten,
ontvankelijkheid boven rede.
Het voordeel van de twijfel
is de voorloper van vrede.” (Typhoon)

– Matty Metzlar

Winterdagje (41)

Zegen!

Woorden doen er toe. Dat bedoel ik zo letterlijk mogelijk. Woorden hebben altijd invloed, veranderen altijd iets aan de werkelijkheid, doen dingen. Theologisch gezegd: woorden hebben scheppende kracht. God spreekt dat er licht moet zijn, en er is licht (Genesis 1:3). Johannes pakt dit thema op in het begin van zijn evangelie; alles is ontstaan door het Woord.

God is niet de enige die spreekt, niet de enige die schept. Wij kunnen er ook wat van.

Woorden doen er toe. Daarom maakt het veel uit wat we zeggen en hoe we het zeggen. Spreken is scheppen, maar wat schep je? De gure wind van de agressieve taal op sociale media, de verloedering in het parlementaire debat, het brengt iets tot leven dat er voorheen niet was.

We hebben afgelopen week kunnen zien wat er gebeurt na vier jaar schaamteloos liegen. Je kunt daar niet zomaar je schouders over ophalen en denken ‘laat de gek begaan’. Er wordt namelijk ondertussen een parallelle werkelijkheid geschapen waar angst, woede en walging groeien en bloeien. Afgelopen week werden de giftige distels zichtbaar die al jaren geleden zijn ingezaaid.

Taal is nooit onschuldig. Toen ik vroeger als kind op het schoolplein werd uitgescholden was mijn verdediging: ‘schelden doet toch geen pijn, piskonijn’. Met andere woorden, mij raak je niet met je woorden. Maar ik wist wel beter. Schelden doet wel degelijk pijn, en daarom scheld je terug.

Psalm 12 is zich bewust van de impact van woorden. Het gaat in dit lied over tuig en schurken. Wat ze doen? Liegen en grootspraak houden. Hier tegenover staat het woord van de Heer: puur, als zilver in de smeltkroes, zevenmaal gezuiverd door de klei. Edelmetaal zandstralen, zo zuiver.

De naam Benedictus betekent de gezegende. Letterlijk betekent bene-dicere goed-spreken. Zegenen is dus goede woorden zeggen. Als je een kaartje stuurt, met goede woorden, dan zegen je. Je helpt God zo in het voltooien van Zijn schepping. Je schept namelijk iets nieuws door goede woorden te zaaien.

Als je een compliment maakt, dan zegen je.
Als je hoopvolle woorden spreekt, dan zegen je.
Als je onrecht benoemt dan zegen je.
Als je lieve woorden fluistert, dan zegen je.
Als je voor je naasten en de wereld bidt, dan zegen je.
Goede woorden zeggen is het tegengif dat het vergif van kwade woorden tenietdoet.

Wanneer we ons machteloos voelen, dan kun je altijd nog gaan zegenen.

Spreken is een oerkracht waar we voorzichtig mee moeten zijn. Het is zaad dat vroeg of laat op komt. Lastig voor mensen die werken in de kerk en dan ook nog eens een protestantse kerk. Want o, wat praten we graag en wat is het woord ons dierbaar. Maar het spreekwoord zegt niet voor niets: spreken is zilver, zwijgen is goud. Zwijgen is goud, dat klinkt goed in Groningen.

– Arjen Zijderveld

Water voor wie dorst heeft

Dorstlessend en levenbrengend water, zoals daar in de profetie uit Jesaja 55 over gesproken wordt. En ook het water van de Jordaan, waar Jezus in ondergedompeld wordt als hij zich laat dopen door Johannes de Doper: teken van een nieuwe start maken in het leven. Dit vormt de thematiek waaraan we in de Martinidienst van zondag 10 januari aandacht schenken.

Voorganger in deze dienst is Matty Metzlar. De liederen worden gezongen door een klein gelegenheidskoor, met hierbij orgelspel van Jan de Roos (hij vervangt Eeuwe Zijlstra wiens naam nog wel in de liturgie vermeld staat).

► Download hier alvast de liturgie.

► We hebben deze viering op zondag 10 januari 2021 vanaf 11:30 uur live uitgezonden via het Youtube-kanaal Martinidiensten. Terugkijken van de livestream kan via deze link. Als op enig moment deze video niet meer publiek beschikbaar is, kan nog tot enkele weken na de dienst de geluidsopname (MP3) worden teruggeluisterd via deze link. In de Youtube-video is het geluid kortstondig onderbroken tijdens het kyriëgebed; de MP3-geluidsopname is wel volledig.

Collecte: Allen die deze viering online meekijken (via de livestream of achteraf), worden van harte uitgenodigd bij te dragen aan de collecte. Dat kan door een bedrag over te maken op rekeningnummer NL27 RABO 0136784798 t.n.v. Stichting GSp, onder vermelding van “instandhouding Martinidiensten”. Of op hetzelfde rekeningnummer, onder vermelding van “diaconale collecte: Stichting Urgente Noden (SUN)”. Wil je aan beide collectes bijdragen, doe dat dan bij voorkeur met twee aparte overboekingen, elk met de juiste betalingsomschrijving. Bedankt voor je gift! Meer over giften en fiscale aftrekbaarheid, zie de giftenpagina.

Kerstschilderingen in het hoogkoor: de besnijdenis

In vervolg op de toelichting op de kerstschilderingen in het hoogkoor van de Martinikerk, zoals die in de kersnachtviering werd gegeven, en de uitleg rond 28 december bij de schildering van de kindermoord, volgt hier een beschrijving van de schildering van besnijdenis. Deze ‘besnijdenis’ wordt in het kerkelijk jaar altijd gememoreerd op/rond 1 januari, ofwel: ‘octaaf op kerst’. Nu blijkt al uit het woord ‘memoreren’ dat ik eigenlijk niet goed weet te kiezen tussen ‘herdenken’ of ‘vieren’. Memoreren is dan wel zo veilig.

De besnijdenis. Foto: Hans van der Veen

Wat zien we op de schildering? Wat allereerst opvalt is een onderscheid tussen ‘hoofdrolspelers’ en ‘figuranten’ wat betreft hun kleding. Hoofdrolspelers (in elk geval Maria, priester, Jozef), zijn gekleed in kleding uit het begin van onze jaartelling, ofwel uit de tijd van de geboorte van Christus. De figuranten zijn afgebeeld in kleding uit de tijd van de creatie van deze schilderingen (vermoedelijk ergens tussen 1535-1545). Maria staat zoals altijd afgebeeld in het blauw. De priester die de besnijdenis verricht is afgebeeld in het geel. Mogelijk houdt de keuze van deze kleur (geel = kleur van de haat) verband met het feit dat het priesterdom later ook Christus zou ombrengen. Om deze reden staat onder de priester ook weer de hellehond afgebeeld, net als het geval was bij de schildering van Herodes die opdracht gaf tot de kindermoord. Jozef staat wat terzijde, om daarmee aan te geven dat meer dan dat het zijn kind is dat besneden wordt, het hier om het kind van God gaat. In de klassieke katholieke versie zou deze vaderlijke afstand uitgelegd worden als verwijzing naar de maagdelijkheid van Maria. Tussen Maria en de priester staan nog twee vrouwen. De linker ook in kleding uit de tijd van het begin van onze jaartelling gelijkt op Maria en staat dichtbij haar. Aangenomen mag worden dat het om Elisabeth gaat, die vlak voor Maria bevallen was van haar zoon Johannes (die later aangeduid zou worden als ‘De Doper’).

Op de voorgrond staat een geknielde vrouw afgebeeld in middeleeuwse kleding. Zij is hoogstwaarschijnlijk de toenmalige landvoogdes der Nederlanden, Maria van Hongarije. Aangenomen wordt dat zij diep in de buidel heeft getast om deze schilderingen mogelijk te maken en dat verklaart waarom ze hier als ‘sponsor’ staat afgebeeld. Hoogstwaarschijnlijk is zij eveneens de vrouw die als enige in middeleeuwse outfit van achter de tafel ook toeschouwster mag zijn bij de gebeurtenis. De andere figuranten hebben minder scherp getekende gezichten, met uitzondering van de man geheel links. Uitgedost in de kleuren van de stad Groningen, mag aangenomen worden dat het een stedelijke magistraat was die betrokken was geweest bij de totstandkoming van deze schilderingen. ‘Geweest’, want hij staat een tree hoger dan de geknielde Maria van Hongarije afgebeeld, waarmee is aangegeven dat hij ten tijde van het aanbrengen van de schildering zich al ‘op een hoger plan’ beweegt, ofwel: al is overleden.

De besnijdenis (detail). Foto: Hans van der Veen

Dan de handeling van de besnijdenis zelf. Kijk je goed, dan zie je dat de priester een wat ingewikkelde actie uitvoert: zijn linkerhand beweegt zich alsof hij de besnijdenis verricht, terwijl hij met zijn rechterhand een mandje vasthoudt. Wie goed kijkt ziet boven de rand van dat mandje twee kopjes uitsteken. Het zijn de twee duiven die bij gelegenheid van een besnijdenis geofferd dienden te worden. Eén duif als brandoffer, en één duif als reinigingsoffer om de vrouw na haar bevalling weer ‘in het reine’ te laten komen. De keuze ‘welke hand doet wat’ houdt verband met het feit dat in grote delen van Azië de linkerhand geldt als onrein. Daarom wordt de besnijdenis met deze onreine hand verricht terwijl de offers met de rechterhand worden geaccepteerd.

Tot slot de achtergrond. Lucas of andere evangeliën melden niet waar de besnijdenis plaatsvond. Op grond van de aanwezigheid van de priester is de schilder er kennelijk van uitgegaan dat de gebeurtenis zich afspeelde in een tempel. Het statige bouwwerk op de achtergrond kan daarnaar verwijzen. Hierin is duidelijk een ‘over the top’ perspectief aangebracht: de renaissancistische nieuwigheid van ‘schilderen met perspectief’ in plaats van ‘alleen maar plat vlak’ wordt hier ten volle uitgeprobeerd. Ook hier weer een ‘doorkijkje’ door een raam, refererend aan het uitzicht op de toekomst dat ons geboden wordt door deze geboorte. Mogelijk stelt het boerderijachtige bouwwerk dat door het venster te zien is, de geboorteplaats voor. Het schelpmotief in het fronton (de overspanning van het bouwwerk) is een typisch stijlkenmerk van de renaissance. In de binnenstad van Groningen zien we het onder meer terug in de gevels van het oude Goudkantoor.

 Hans van der Veen

De Drie Koningen

In de eerste Martinidienst van het nieuwe jaar 2021, de eerste ook na de viering van de Kerstnacht, besteden we als vanouds aandacht aan het Evangelieverhaal uit Mattheüs 2, over het bezoek van de drie magiërs uit het Oosten (vaak Drie Koningen genoemd) aan het pasgeboren Christuskind in de stal bij Bethlehem. Ze brengen kostbare geschenken mee voor het kind: goud, wierook en mirre, en gaan op de terugweg niet weer langs Herodes om hem in te lichten over de plaats waar de nieuwgeboren ‘koning der Joden’ ter wereld gekomen is.

In deze viering op zondag 3 januari 2021 om 11:30 uur zal Evert Jan Veldman voorgaan. Een klein gelegenheidskoor zal de liederen zingen, met hierbij orgelspel van Eeuwe Zijlstra.

► Download hier alvast de liturgie.

► We hebben deze viering live uitgezonden via het Youtube-kanaal Martinidiensten. Terugkijken van de livestream kan via deze link. Als op enig moment deze video niet meer publiek beschikbaar is, kan nog tot enkele weken na de dienst de geluidsopname (MP3) worden teruggeluisterd via deze link.

Collecte: Allen die deze viering online meekijken (via de livestream of achteraf), worden van harte uitgenodigd bij te dragen aan de collecte. Dat kan door een bedrag over te maken op rekeningnummer NL27 RABO 0136784798 t.n.v. Stichting GSp, onder vermelding van “instandhouding Martinidiensten“. Of op hetzelfde rekeningnummer, onder vermelding van “diaconale collecte: Kerk in Actie (vluchtelingenkinderen in Griekenland)“. Wil je aan beide collectes bijdragen, doe dat dan bij voorkeur met twee aparte overboekingen, elk met de juiste betalingsomschrijving. Bedankt voor je gift! Meer over giften en fiscale aftrekbaarheid, zie de giftenpagina.

Kerstnacht 2020 …en het verhaal werd vervolgd

Voor allen die de viering van de kerstnacht in de Martini hebben meegemaakt (of dit nog gaan doen: op dit moment is terugkijken via Youtube nog steeds mogelijk).

Afgelopen kerstnacht zijn we aan de hand van vijf schilderingen (middeleeuwse secco’s in het hoogkoor van de Martinikerk in Groningen) door vier gebeurtenissen van/rondom de kerstnacht gegaan: aankondiging, geboorte, herders en de drie koningen. Het leek ons aardig voor belangstellenden om de bespreking van de schilderingen af te maken, aan de hand van de speciale gedenkdagen, deze en komende week.

Koning Herodes en de kindermoord van Bethlehem. Foto: Hans van der Veen

Eergisteren, 28 december, was het ‘Onnozele kinderen’, ofwel de vaste dag in het jaar dat de kindermoord van Bethlehem wordt herdacht. Op de hiernaast afgebeelde schildering zien we Herodes op de troon zitten, die opdracht geeft tot de kindermoord.

Alle schilderingen dateren van ±1545 n.Chr. en zij werden daarmee aangebracht in het renaissancetijdperk. Er zijn dan ook wat specifieke renaissancemotieven herkenbaar. Terugkeer naar ‘de klassieken’ en ‘perspectivisch schilderen’ behoren tot deze kenmerken. De ‘klassieken’ zien we terug in de (helle)hond die geplaatst is onder de troon van Herodes. Ongetwijfeld daar geplaatst vanwege de macabere opdracht die Herodes gaf. Het perspectief zien we terug in het bruggetje dat geschilderd is. Hier valt het nog niet zo bijzonder op, maar in volgende schilderingen zal het nog aan de orde komen.

Saillant detail van de schildering is dat de soldaten die de kindermoord verrichten, zijn uitgedost in kleding in de kleuren van de stad Utrecht, een stad waar Groningen ten tijde van het aanbrengen van de schilderingen mee in strijd leefde.

Hans van der Veen

Winterdagje (40)

Eerlijk gezegd ben ik altijd blij als kerst weer voorbij is. Geen ingewikkelde kerstdiners meer met vreemde soorten vlees en vergeten groenten. Geen zoete kerstfilms meer op Netflix met vrijgezellen die met kerst eindelijk een vriendje of vriendinnetje vinden. Een einde aan de kerstliedjes op Sky Radio. Niet meer Driving home for Christmas, Last Christmas of All I want for Christmas is you.

Toen ik op de lagere school zat, had je het liedje ‘Eeuwige kerst’ van Anny Schilder van BZN met Kinderen voor Kinderen, geschreven door Henk Temming van de band Het Goede Doel. In dit nummer bestaan er minstens zes kerstdagen en wordt gezongen: “Kon het maar eeuwig kerstmis zijn…” “Op eerste kerstdag zijn alle mensen vrienden, op tweede kerstdag zijn grote mensen klein, op derde kerstdag gaan alle deuren open. Kon het maar altijd Kerstmis zijn…”. Bedoeld wordt dat er dan altijd vrede is maar in mijn hoofd was het het ergste wat je kunt bedenken: elke dag kerst. Elke dag opgeprikt in je zondagse kleren in een kringetje met familie in de kamer, eindeloze dagen binnen met Monopoly en Risk, ruzie met de broers, huizen en hotels van Monopoly en legers van Risk vlogen door de lucht.

Op het werk is de week voor kerst altijd de drukste week van het jaar. Er is een berg stukken waar het bestuur nog een besluit over moet nemen en deze besluiten moeten ook allemaal nog voor het eind van het jaar met de buitenwereld gedeeld worden. Alsof op eerste kerstdag de wereld ophoudt te bestaan…

Ik denk dat kerst vaak tegenvalt omdat er zo’n grote druk op wordt gelegd dat het gezellig is. Het perfecte kerstdiner moet gemaakt worden met een recept en ingrediënten die we niet kennen, mooie kleren aan die niet vies mogen worden en er mag geen onvertogen woord vallen tijdens het kerstdiner. (Wat voortdurend op de loer ligt in de kerststress.)

Dit jaar hadden we een vrij rustige kerst. Eerste kerstdag mijn schoonzus en zwager, tweede kerstdag met z’n tweeën thuis, de dag na kerst naar mijn ouders. De restjes van het kerstdiner moeten nog opgegeten worden en dan kan alles weer normaal worden. Wat mij betreft kan dan de vrede losbarsten.

De kerstliedjes van Sky Radio mogen weer in de kast. Die ruil ik voor het nummer Turn turn turn van The Byrds, in de uitvoering van Ilse de Lange. “To everything, turn, turn, turn, there is a season, turn, turn, turn…” De tekst is gebaseerd op de tekst uit Prediker ‘Alles heeft zijn tijd’. “Voor alles wat er gebeurt is er een uur, een tijd voor alles wat er is onder de hemel.”

Nadat de restjes van het kerstdiner op zijn, verlang ik naar een gewoon bord boerenkool. De kerstboom laat ik nog even staan tot de volgende feestdag.

 Tim Smid

De dag van de winnende zon

Zo waren wij op reis, het leven door en niets vermoedend,
toen daar ineens een plaag was in de Oriënt.
Wij tafelden, reisden en omhelsden, wie kon er toen bevroeden
hoe snel het zou verschijnen op óns continent?

De beelden kwamen tot ons, en werden dag na dag intenser.
Dor hout werd nutteloos en mocht gesnoeid.
Het leed was groot, verlies en eenzaamheid per week immenser.
Loyaliteit bleek niet voor ieder haalbaar, werd zelfs verfoeid.

Negen maanden later, en de boodschap wordt aan ons bericht,
want een Zoon is ons gegeven en een Kind is ons geboren,
negen maanden later, en het inzicht wordt herboren.

Verlangen naar het zien van aangezicht tot aangezicht,
negen maanden later, en een Kind wordt ons geboren.
Na het duister is er uitzicht op het licht.

Met bovenstaand sonnet heette Hans van der Veen ons welkom in de online kerstnachtdienst van 2020. Wie heeft meegekeken op Youtube heeft deze woorden gemist, omdat het geluid pas later werd ingeschakeld. Maar in de nabewerkte video en in de audioregistratie van de viering is het wel terug te luisteren.

Uitzicht op het licht, daarbij sluit het thema van een korte viering op zondag 27 december om 17:00 uur: “De dag van de winnende zon” prachtig aan. Een viering van ongeveer een half uur, op initiatief van Schoonheid met een Ziel en in samenwerking met de Wijkgemeente Martinikerk. Met kerstmuziek en poëzie en een korte overdenking door ds. Pieter Versloot, om te bidden en te vieren dat het licht het wint van het duister. Met medewerking van enkele zangers van het Agricola Consort onder leiding van Jaap de Kok en organist Johan Smit. We nodigen je uit om mee (of terug) te kijken via https://kerkdienstgemist.nl/stations/2050-Prot-Wijkgemeente-Martinikerk, zondag 27 december 2020 om 17:00 uur; het is de viering die op deze site is aangeduid als “Lessons and Carols (Avondgebed)”.

De eerstvolgende zondagochtendviering van de Martinidiensten zal zijn op zondag 3 januari 2021 om 11:30 uur met Evert Jan Veldman, te volgen via het Youtube-kanaal Martinidiensten. We wensen je gezegende kerstdagen en een goed begin van het nieuwe jaar.

Winterdagje (39)

“De straat is echt vet mooi mama!” Ik woon hier al bijna 19 jaar graag maar vet mooi heb ik het nou ook nog nooit gevonden. Dus toen dochter dit ergens begin van deze maand zei, moest ik even naar buiten kijken en het WAS mooi. Aan het eind van de straat waren de huizen met lichtsnoeren aan elkaar verbonden. ’s Avonds toen ik mijn avondrondje met de hond liep merkte ik dat ik glimlachte. Het was heel mooi.

Twee dagen later ging de deurbel. Mijn overbuurmeisje: “We hebben dus lampjes gekocht, doen jullie mee?” Ik wist niet hoe snel ik ja moest zeggen. Alles uit mijn handen laten vallen en eindeloos pielen met een klosje touw uit het zolderraam (dat iedere keer precies op het afdakje boven de deur viel). Maar ze hangen. Vrolijk gekleurde lampjes van ons zolderraampje naar dat van onze overburen. We waren de enige niet in de wijk die geïnspireerd was. De hele wijk hangt vol ondertussen en er komen regelmatig mensen door de straat wandelen om lichtjes te kijken. Zo lief, die verwonderde kinderstemmen buiten.

Ik voel me de laatste weken een beetje of ik met een soort permanent Fisherman’s Friend-gevoel door het leven ga. Alles is rauw en komt harder binnen, juist ook de eigenlijk een beetje sentimentele dingen. Vorige week liep ik met de hond en was ons snoer uit. Ik was echt verdrietig en toen ik de vorige dag mijn buurvrouw sprak zei ik dat: “Het is misschien een beetje gek want het is maar een stom, simpel snoer.” Mijn buurvrouw: “Ik ben blij dat je het zegt want ik kwam gisteren de hoek omrijden en ik zag onze lichtjes en ik moest een beetje huilen.”

En toen dacht ik dat is ook wat er zo mooi aan is. We zijn hier geen wedstrijdje aan het doen wie het mooiste huis heeft, we maken een verbinding van licht tussen onze huizen. Het is net zo’n sentimentele koffiereclame in het echt. En het snoer mag dan een simpel stukje plastic zijn, je verbonden voelen in licht is niet te betalen. Zeker niet in deze tijd.

 Marieke Laauwen